قند عسل من ! گل نازم !
کوته شده رشته امید درازم !
خرم شده اکنون چمن دیگری از تو
ای ابر نباریده به صحرای نیازم !
با شوق تو عالم همه سجاده عشق است
آه ای دهن کوچک تو مهر نمازم !
"حسین منزوی"
نهالی شاداب تر از عشق در دل نمی روید. (موریس مترلینگ)
نفرت دیگران را با عشق گویید ، عشقي كه بروز مي دهيد به شما باز مي گردد و ارمغان آن آزادي و رهايي است. (وين داير)
من از خوشبختي هاي جهان بهره مند گرديده ام چون در زندگي عاشق شده ام.
(ويليام شكسپير)
عشق گوهري است گرانبها اگر با عفت توام باشد. (لئو تولستوي)
عشق وسيله رسيدن به خداست. (ميكلانژ)
كسي كه عاشق باشد و عفاف ورزد و بميرد شهيد از دنيا رفته. (حضرت محمد)
نمازت
پیشاپیش
حکم خاکساری کعبه را
رقم زده بود
به هنگام که هنوز،
"ابراهيم"
ابراهيم نبود
سجاده ات دامن بود و
مُهرت
دكمه پيراهن
كه اشك ها
بر قنوتت چكيد
و گناه جهان را،
شُست
به اقتداي تو
تكبيري زدم
كه اسرافيل از خواب اعصار،
سراسيمه
فراجست
قيامتي نبود
قدقامتي بود
بي صور
به بلنداي دار منصور
تا خون را به اعتراف وادارد
كه در عشق دو ركعت است كه وضوي آن درست نيايد
الا
به اشك
شعر از حسين منزوي
يكسال از روزي كه براي اولين بار باهم صحبت كرديم مي گذرد و تو براي من
هنوز همان جذابيت و تازگي روز اول را داري و با قاطعيت مي توان بگويم كه
امروز خيلي بيشتر از سال گذشته و حتي روزهاي گذشته دوستت دارم .
تو با آمدنت شور زندگي و عشـق را در من بيدار كردي ، پس بمان براي
هميشه چرا كه من بي تو هيچم و تو خود مي داني كه چقدر دوستت
دارم پس هيچگاه محبتت را از من دريغ مكن همانگونه كه در اين يكسال
چون كوهي استوار در كنار من قرار داشتي.
قلمت را بردار
بنویس از همه خوبیها
زندگی ، عشق ، امید
و هر آن چیزکه بر روی زمین زیبا هست
گل مریم ، گل رز
بنویس از دل یک عاشق بی تاب وصال
از تمنا بنویس
از دل کوچک یک غنچه که وقت است دگر باز شود
از غروبی بنویس که چو یاقوت و شقایق سرخ است
بنویس از لبخند
از نگاهی بنویس که پر از عشق به هر سوی جهان می نگرد
قلمت را بردار،
روی کاغذ بنویس
زندگی با همه تلخی ها شیرین است.
سلام دوستان
من در مسابقه وبلاگ برتر ماه مهر شرکت کردم اگه
دوست داشتید به این آدرس رفته و به وبلاگ من رای
بدید برای این کار فقط کافیه به انتهای وبلاگی که
آدرسش رو دربالا لینک کردم برید و کنار آدرس وبلاگ من
Birdeh126.blogfa.com علامت گذاشته و در انتها کلید
vote را فشار دهید تا نظر شما ثبت شود.
خداوند زمین را نور باران کرده است. برخیزید، خواب را بشکنید
و چشمان ظلمت گرفته را سوی نور بگشایید. بیم گمراهی را از
کلبه دل برانید و ترس از فراز و نشیب از چاه و چاله ، از دشت
و تپه را جواب کنید. نگرانی را جارو کنید ، هراس از افتادن را
به گور بسپارید، بر ظلمت زهرخند بزنید که : « یجعل لکم نورا
تمشون به» فرا راهتان نوری گسترده است ، به مدد او راه را بیابید
و در پناه او بپویید. جگرهای تفدیده وچشمان عطش چشیده و دهان
تشنگی کشیده را با زلال رحمت خداوند سیراب کنید. هر کدام که
در عمق دل و شیارهای ذهن خویش خدا را می جستید ، اینک نظاره
کنید. من رأنی فقد رأی الحق هر که خدا را می جوید ، اورا ببیند ،
خدا را در آینه و جود او به تماشا بنشینید.
تو را دارم ای گل ، جهان با من است .
تو تا با منی ، جانِ جان با من است .
چو می تابد از دور پیشانی ات
کران تا کران آسمان با من است .
چو خندان به سوی من آیی به مهر
بهاری پر از ارغوان با من است .
کنار تو هر لحظه گویم به خویش
که خوشبختی بی کران با من است .
روانم بیاساید از هرغمی
چو بینم که مهرت روان با من است .
چه غم دارم از تلخی روزگار ،
شکرخندۀ آن دهان با من است .
دهان باز کرده جهان
به تماشای عاشقان
گاه وصل است
بیایید
به مرور آرزوها
خاطراتتان
آرشيو
مطالب اخیر